«ΟΣΑ ΠΗΡΕ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ - Ιχνηλατώντας τον Ιλισσό» (28/6/26)

Τι αίσθηση μαγική να περπατάς εκεί που υπήρχε κάποτε η ειδυλλιακή και προνομιούχα κοιλάδα όπου έρεε ο ιερός Ιλισσός! Να στέκεσαι, 2600 χρόνια μετά, μπροστά στους πήλινους αγωγούς του Πεισιστράτειου υδραγωγείου, που οδηγούσαν το νερό στην Αθήνα Να βρίσκεσαι στις αλλοτινές όχθες του ποταμού, διάσπαρτες κάποτε από ναούς, βωμούς και ιερά όπως του Ολυμπίου Διός ή του άγνωστου θεού Παγκράτη.

Κι αν χάθηκαν στο χρόνο μαζί με την Άρτεμη, την Εκάτη και τον Πάνα, ήρθαν τη θέση τους εκκλησιές, μάρτυρες και άγιοι σαν τον Λεωνίδη και τον νεαρό Πακνανά… Τι δέος ν´αντικρύζεις ο,τι απέμεινε από το Λύκειο του Αριστοτέλη, να βρίσκεσαι εκεί που λειτούργησαν δύο από τα σημαντικότερα "Γυμνάσια" της πόλης, ν´αφουγκράζεσαι τις επευφημίες για τη νίκη αρχαίων αθλητών αλλά και του φτωχού μαραθωνοδρόμου Σπύρου Λούη, στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο κατάμεστο ‘Καλλιμάρμαρο"

Πώς να μείνεις ασυγκίνητος στον τόπο που ο Σωκράτης συνάντησε το Φαίδρο ένα καλοκαιριάτικο μεσημέρι, στα μέρη της όμορφης Ωρείθιας που άρπαξε ο άγριος Βοριάς ή της θρυλικής Αντριάννας που έγινε ρεμπέτικο τραγούδι και πίνακας του Θεόφιλου…

Τι έκπληξη να συναντάς πολύχρωμα ψηφιδωτά από ρωμαϊκά λουτρά και επαύλεις σ´ αυτή την ανέκαθεν προνομιούχα περιοχή όπου ορθώθηκαν αργότερα κάποια από τα ωραιότερα μέγαρα, όπως της Δούκισσας της Πλακεντίας, το Ζάππειο…Να ανακαλύπτεις απρόσμενα ένα πανάρχαιο ανάγλυφο εκεί που άκμασε η νυχτερινή ζωή της νέας πρωτεύουσας: στο χαμένο πια "Βατραχονησι", πλάι στην πηγή Καλλιρρόη, στα θέατρα, στα «καφέ σαντάν», στα κακόφημα "Παντρεμενάδικα" Κι αν η κοίτη του χάνεται πια κάτω από την τελευταία, κρυμμένη γέφυρα, ο Ιλισσός έχει πολλά να διηγηθεί.

Ας αναζητήσουμε λοιπόν «όσα πήρε το ποτάμι»!