«Στη Δραπετσώνα με οδηγό το Ρεμπέτικο» (22/11/26)

Η Δραπετσώνα θεωρούνταν η άκρη της πόλης του Πειραιά, η "πίσω αυλή", το περιθώριο, ο ερημικός τόπος όπου εξοβελίζονταν όλες οι ανεπιθύμητες δραστηριότητες: η ταφή των νεκρών, το πορνείο των Βούρλων, τα σφαγεία, τα ρυπογόνα εργοστάσια.

Το 1922 εγκαταστάθηκαν εδώ 40.000 πρόσφυγες, κυρίως Σμυρνιοί, που έστησαν από το μηδέν και βιαστικά μια πυκνοκατοικημένη παραγκούπολη με φόντο τις καμινάδες των κοντινών εργοστασίων.

Εδώ και στο αντικρινό λιμάνι του ΠΕΙΡΑΙΑ είναι που γεννήθηκε και ρίζωσε το ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ, όχι από επαγγελματίες μουσικούς, αλλά από ανθρώπους του μόχθου που εργάζονταν στο λιμάνι, στα εργοστάσια, στα σφαγεία…Στα θρυλικά στέκια της Δραπετσώνας, στα καφενεία, στους τεκέδες και στις αυλές, έγινε ένα μοναδικό συναπάντημα: "Το βαρύ πειραιώτικο ρεμπέτικο συνάντησε τον εκλεπτυσμένο, σμυρνέικο αμανέ"...το μπουζούκι και ο μπαγλαμάς συνάντησαν το βιολί και το σαντούρι, οι ερασιτέχνες ρεμπέτες μουσικοί, τους Σμυρνιους επαγγελματίες...και το τραγούδι έγινε το κοινό καταφύγιο όλων!

Ένα μοναδικό μουσικό είδος που μίλησε για τη φτώχεια, την ξενιτιά, τον αγώνα της επιβίωσης, την αγάπη αλλά και τον κόσμο που κινούνταν στο περιθώριο. Λογοκρίθηκε αλλά επιβίωσε! Κατέγραψε τα δεινά της Κατοχής και του Εμφυλίου, κατάφερε να βγει από το περιθώριο και να αγαπηθεί απο ένα ευρύτερο κοινό και τέλος, το 2017 συμπεριλήφθηκε από την Unesco στην «άυλη πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας»!

Αυτόν τον μουσικό θησαυρό θα αναζητήσουμε στο σεργιάνι μας στη Δραπετσώνα!